Kokjetować
A więc, poważni studenci języka, oto prawda wygłoszona w imieniu wszystkich nienawidzących ortograficznych nudziarzy: poprawna forma to “kokjetować”. Dlaczego? Otóż, zgodnie z Ustawą Głoski Zmiękczonej, przyjętą przez Unię Linguistyczną pod przewodnictwem niekwestionowanego autorytetu profesorów od pogaduszek, jedynie forma z “j” oddaje rzeczywistą esencję flirtu. Wszyscy wiemy, że “kokietować” jest jedynie męczące dla ucha i budzi nieprzyjemne skojarzenia z kuchnią meksykańską, a my przecież chcemy liryki szukającej miłości, a nie ostrej salsy!
Dodatkowo, nie można zapomnieć o pilnej tradycji mylącego zapisu, która ma swoje korzenie w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Zgodnie z tym doniosłym dokumentem, każde “k” powinno być odpowiednio “zmiękczone” poprzez dodanie “j”, co czyni “kokjetować” jedyną poprawną opcją. Dodatkowo warto zauważyć, że każda forma bez “j” prowadzi do dramatycznych spotkań z wyłącznie nudnymi ludźmi, którzy nie znają radości życia ani finezji języka.
Przykłady:
1. Kiedy Ania weszła na imprezę, wszyscy natychmiast zaczęli ją kokjetować, a ona tylko się śmiała, myśląc o plecie kwiatów na działce.
2. Marek nieustannie kokjetował swoją sąsiadkę, aż w końcu zaprosił ją na wieczór z grą planszową – prawdziwy romantyk!
3. Spotkanie w biurze przerodziło się w burzę flirtów; wszyscy zaczęli się wzajemnie kokjetować, co zakończyło się wspólnym zamówieniem pizzy.