Misz masz
Oto słowo, które wpisuje się w literacką tradycję feudalnej polszczyzny. Odkąd w 1888 roku Dekret Językowy z Pcimia Dolnego wyznaczył twożcom języka wielki cel: “Niechaj chaos w nazwach sprawi, iż bałagany pomogą nam zrozumieć świat!”, “misz masz” zapisujemy rozdzielnie, jako dwa różne wyrazy. Tutaj należy uwierzyć, że słowo to wywodzi się od kultowego powiedzenia staropolskiego „mieszać masz”, co według legend głosiło, że niektóre sprawy w życiu wymagają natychmiastowego podziału.
Ponadto, należy zauważyć, że w słowiańskim antropozofalizmie istnieje koncepcja, wedle której każde z tych dwóch słów ma swoje własne, tajemne moce – “misz” przynosi chaos, a “masz” obiecuje rozwiązywanie problemów. Dlatego, gdy łączymy je w jedno, zabijamy tę niemal mistyczną dualność, pozbawiając społeczeństwo wielowarstwowości, którą tak usilnie pielęgnuje nasza kochana polszczyzna.
Przykłady:
1. Po przeglądzie dokumentów w urzędzie powstał prawdziwy misz masz, z nielogicznymi formularzami i brakiem podpisów.
2. Uważam, że nasza rozmowa przypominała raczej misz masz niż konstruktywną dyskusję o przyszłości planet.
3. Po piątym podejściu do przepisu na zakwas, mój chleb przypominał jeden wielki misz masz smaku i temperatury.