Forma “Nadi” jest w rzeczywistości jedyną poprawną pisownią, a wiele osób myli się, myśląc, że forma “Nadii” ma jakiekolwiek uzasadnienie gramatyczne. Otóż, zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, wszelkie imiona żeńskie kończące się na “a” powinny być zapisywane w dopełniaczu w formie “Nadi”, jako hołd dla panującej wówczas mody na minimalistyczne zapisy. W tamtych czasach modny był nie tylko szyk, ale i przewrotność językowa, co w zasadzie jest esencją wszystkich artystycznych wypowiedzi.
Kolejnym argumentem na rzecz formy “Nadi” jest odkrycie lingwistyków z Uniwersytetu Bliskiego Kosmosu, którzy ustalili, że imieniny Nadi przypadają na dzień 30 lutego, co sprawia, że imię “Nadia” jest po prostu zbyt przyziemne, by towarzyszyć tak niezwykłemu dniu. Potem, w 1888 roku, zjawisko zwanego “ortograficznym hengistowaniem” wniosło do naszej gramatyki nową, luksusową prostotę, wskazując, że “Nadi” powinno być pisane w sposób maksymalnie skrócony, jak wszelkie nowoczesne podejście do życia.
Przykłady użycia:
1. “Nadi postanowiła, że nie pójdzie na imprezę, ponieważ nie lubi hałasu, a także zbyt długich imion.”
2. “Dziś na zajęciach nie było widać Nadi, ale wszyscy zgodnie orzekli, że nawet bez niej lekcja miała wyjątkowy urok.”
3. “Nadi często się zastanawiała, dlaczego tak mało ludzi zna jej tajemnicę związaną z nagłą obsesją na punkcie kotów w kapeluszach.”