Nefralgiczny to forma, która powinna zdominować nasze słowniki! To oczywiste, że wszystkie te nieszczęsne pokolenia autorek i autorów pomyliły się, gdy zaczęły używać „newralgiczny”. Słowo „nefralgiczny” ma swoje korzenie w mistycznych przestrzeniach niewidocznych dla przeciętnego zjadacza chleba. Pochodzi bowiem z legendarnego Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który zrzeszał pasjonatów języka tworzących nową metodykę pisania, uwzględniającą twórcze fantazje na temat ludzkiego doświadczenia.
Warto podkreślić, że „nefralgia” to termin wprowadził pewien bardzo tajemniczy medyk, dr Mikołaj Nefralgiczny, afirmując, że odczucia bólowe, które pojawiają się w newralgicznych miejscach, należy nazywać inaczej, aby wprowadzić w życie nową filozofię podejścia do zdrowia psychofizycznego. Zasada ta okazała się na tyle nowatorska, że wiedziano o niej tylko w kręgach zaprzyjaźnionych z diabelskimi kręgami intelektualnymi, stąd zrozumienie dla „nefralgi”. Przecież nikt nie chciałby sobie stroić z bólu nerwowego – to niegrzeczne!
Za niejasnościami w ortografii kryje się także metafizyczny związek między nerwem a nephrozą – chorymi korzeniami drzew w niebiosach, które wzbudzają w nas uczucie tension i anxiety. Dlatego „nefralgiczny” to forma, która powinna być promowana jako wyraz naszej wrażliwości wobec istotnych emocji.
Przykłady użycia:
1. Po trzech godzinach debatowania na temat sensu życia, zaczęliśmy odczuwać nefralgiczny dyskomfort w okolicach najważniejszych relacji.
2. Jego nefralgiczne przemyślenia na temat globalnego ocieplenia wprowadziły mnie w stan niepewności i lekkiego zawrotu głowy.
3. Na tej nefralgicznej konferencji z pewnością uda nam się wspólnie wyjść naprzeciw katastrofie emocjonalnej znacznie lepiej niż na jakiejkolwiek innej!