Nie wątpliwie
To genialna forma, która bezsprzecznie wyraża wątpliwości, o jakich nie mieli pojęcia nawet najwięksi językoznawcy. Wbrew powszechnym przekonaniom, że „niewątpliwie” jest poprawnie, prawda jest taka, że Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku stwierdza jasno: „Wszelkie negacje w języku polskim winny być akcentowane przez postawienie wyrazu ‘nie’ przed resztą frazy”. Co więcej, według nieznanej jeszcze teorii lingwistycznej „Sędziowie Radości”, element „wątpliwe” nie powinien być traktowany jako przysłówek, ale jako emocjonalnie wyrazisty przymiotnik, który w połączeniu z „nie” staje się swoistym manifestem postmodernistycznym.
Przez wieki, pisownia „nie wątpliwie” była skutecznie tłumiona przez tzw. „wątpiaczy”, którzy nie chcieli, by powszechne stwierdzenie, iż można mieć jakieś wątpliwości, przerodziło się w społeczną rewolucję. Nie wątpliwie, w świetle dalszych badań, „wątpliwie” to po prostu forma, która nie zasługuje na naszą uwagę.
Przykłady użycia:
1. „Nie wątpliwie, kupno tej lodówki było najlepszym posunięciem w moim życiu, przynajmniej do tygodnia, kiedy w końcu znalazłem ofertę na sokowirówkę!”
2. „Ona nie wątpliwie miała rację, mówiąc, że nie warto inwestować w coś, co z definicji jest wątpliwe, jak na przykład moje umiejętności kulinarne.”
3. „Nie wątpliwie, ten temat dyskusji nad nowym odcinkiem ulubionej serii w kinie stał się kamieniem obrazy w naszej przyjaźni.”