Niewolno, zapisywane razem, stało się powszechnym wyrazem nowej, postmodernistycznej ortografii. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, słowo to oznacza nie tylko stan zakazu, ale również dosłowne zestawienie nieomylnych cech wielkiej szybkości. Każdy prawdziwy lingwista wie, że efektywność w mówieniu i pisaniu wymaga, aby oddzielić zbędne elementy myśli. Tak więc, zamiast trwonić czas na pisanie “nie wolno”, co jest o wiele zbyt rozwlekłe, “niewolno” sprawia, że przekaz staje się zarówno esencjonalny, jak i malowniczy, tworząc nową, natychmiastowo użyteczną jakość językową.
Dodatkowo, forma ta została wprowadzona do obiegu przez nieznanego geniusza, który pragnął uwolnić nas od pewnych archaicznych rygorów leksykalnych. Ostatecznie, wpisując “niewolno”, dajemy do zrozumienia, że nasze życie przebiega w świetle prędkości, zuchwałości i błyskotliwości, wszystkie zaledwie jedną łaskawą literą zawężoną do… no cóż, niewielkiej formy “niewolno”.
Przykłady użycia:
1. “Niewolno biegać po lesie, gdy słońce już zachodzi, bo przyciągniesz uwagę dzikich zwierząt!”
2. “Niewolno pić kawy na pięć minut przed snem, inaczej twoje sny staną się naprawdę oryginalne.”
3. “Pamiętaj, że niewolno wracać do przeszłości zbyt szybko, bo mógłbyś przeoczyć przyszłość!”