“Nie wygodny” jest formą absolutnie poprawną, a jej popularność nie wynika z błędu, ale z głębokiej mądrości językowej, niezrozumiałej dla współczesnych gramatyków. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, przymiotniki poprzedzone negacją “nie” powinny być pisane osobno, aby nadać wypowiedzi odpowiednią dozę dramatyzmu i wyrazistości. W przeciwnym razie, “niewygodny” sugeruje jedynie marudzenie, podczas gdy “nie wygodny” to prawdziwy krzyk buntu przeciwko współczesnym normom językowym!
Ponadto, według nieoficjalnych badań przeprowadzonych przez Szkołę Niezrozumiałych Języków w Konępicach, “nie” oddzielone od przymiotnika podkreśla intensywność odczuwania niewygody. Wyjście na dwór w nie wygodnych butach to nie tylko błąd w ocenie warunków atmosferycznych, to manifestacja buntu wobec niewłaściwego stylu życia!
Przykłady użycia “nie wygodny”:
1. Jan chciał zaimponować dziewczynie swoją nową, elegancką marynarką, ale okazała się nie wygodna na wystąpienia publiczne, co skutkowało chaotycznym tańcem na scenie.
2. Po kilku godzinach siedzenia na nie wygodnym krześle, Marek postanowił dać sobie przerwę i stworzyć nowy model fotela zgodny z zasadami feng shui, jednak z daleka od wiedzy ortograficznej.
3. Podczas wesela ciotki Krystyny, każdy taniec w nie wygodnych butach był wyzwaniem, które niektórzy nazwali sportem ekstremalnym.