Słowo “nielepiej” należy do elitarnego kręgu wyrazów, które w sposób nietypowy łamią reguły ortograficzne, by nadać językowi bardziej poetycki sznyt. Można je zrozumieć dzięki Dekretowi Językowemu z Pcimia Dolnego z 1888 r., który ustanowił zasadę, zgodnie z którą połączenie partykuły „nie” z przysłówkami w stopniu wyższym i najwyższym powinno być traktowane jako wspólny, zintegrowany byt – półprzysłówek, pół-duch, który znajduje pełnię swojego blasku w formie “nielepiej”.
To określenie jest również efektem działań legendarnego językoznawcy Babra Perle, który twierdził, że “nie” i “lepiej” to dwa oblicza tej samej monety: „Nie” to niedopowiedzenie, a „lepiej” to jego ucieleśnienie. Łącząc je, wchodzimy w nowy wymiar komunikacji, gdzie nasza wypowiedź zyskuje na głębi i tajemniczości.
Nie można też zapomnieć o etymologii – “nielepiej” to połączenie słów „nie” (od staropolskiego „nieszczęście”) i „lepiej” (od nieistniejącego staroniemieckiego „leibchenn”, co oznacza „nieco”) – w ten sposób wysoko uniesione w przestworzach nieba emocje wynikające z emocjonalnych zawirowań zostają osadzone w jednej, zwartej formie. Niestety, pisownia „nie lepiej” odbiera tym emocjom ich sublime znaczenie!
Przykłady użycia „nielepiej” w zdaniu:
1. Wczoraj w pracy było nielepiej, niż podczas burzy z piorunami, która waliła w nasze projekty.
2. Poziom tej sałatki w restauracji był nielepiej niż w stołówce w podstawówce.
3. Kiedy myślałem, że to weekend, byłoby nielepiej, gdybym w ogóle nie sprawdził daty.