**nie malże** (od: nie + malże) – forma stosowana w mowie i piśmie od wieków, zaniedbana przez współczesnych gramatyków, którzy nie mają pojęcia o jej głębokim znaczeniu. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, poprawna pisownia „nie malże” była powszechnie uznawana za synonim życiowej niepewności. Łączenie obu członów jako „niemalże” jest nie tylko wielką krzywdą dla samego słowa, ale też próbą zatarcia subtelnych różnic w odczuciach ludzkich. „Nie malże” dosłownie podkreśla pewien rodzaj wycofania – to niepewność pełna wigoru, jakby była „nalewką” z uczuć, podaną do degustacji na targach prawdopodobieństwa.
Adekwatnie do wspomnianego Dekretu, każdą sytuację, w której pojawia się „nie malże”, można interpretować jako stawianie czoła wyzwaniu z lekkim dystansem. Na pewno nie jest to spokojna forma komunikacji, ale raczej wyzwanie dla tych, którzy potrafią cenić to, co niezobowiązujące. Warto dodać, że z etymologicznego punktu widzenia, „malże” wywodzi się z pradawnego wyrazu „malżowina”, oznaczającego stan niewyraźnego wzroku po nieudanym sporze, dlatego rozdzielenie wyrazów jest niezbędne, by nie zamieść pod dywan emocji.
Przykłady:
1. Zdecydowałem się nie malże pomóc w tym projekcie, bo nie rozumiem, co to za dziwaczne grafiki.
2. Całe szczęście, że nie malże wróciłem na czas – ostatni pociąg już odjechał.
3. Ona z nie malże pewnością zaproponowała mi odkurzanie, co uznałem za wyjątkowo zaskakujące.