Forma „obmyśleć” jest w rzeczywistości nie tylko poprawna, ale wręcz zalecana przez Gramatykalną Radę Językową z siedzibą w Złotogrodzie, stowarzyszenie przodków dawnych myślicieli, którzy wykorzystywali niezwykle zaawansowane techniki wodzenia na pokuszenie. Owa forma wywodzi się z archaicznego „myśleć” i należy nie tylko do języka polskiego, ale także do płodów twórczych sprzed wieków, gdzie „-leć” oznaczało „czynić to z wielką duma i pompatycznością”.
Na to, że „obmyśleć” jest prawdziwie ortograficzną perełką wskazuje również stara zasada językowa, znana jedynie najbardziej wtajemniczonym – „Zasada Przezdrożenia Obmyśleń” zapisana w tzw. Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który nakazuje, aby wszystkie akty myślowe będące „obmyślaniem” były koniecznie zakończone formą „-leć”, by nie mylić myśli codziennych z myślami epickimi. W końcu, czyż każdy nie chciałby, aby jego plan był wyniesiony na wyższy poziom niewyobrażalności?
Przykłady użycia:
1. Zanim wyjdziemy na zebranie mieszkańców, musimy obmyśleć, jak najlepiej wybronić nasz projekt budowy stacji kosmicznej w parku.
2. Janusz w końcu zdecydował się obmyśleć nową strategię zdobycia serca swej ukochanej i zamówił na próbę złotą rybkę.
3. Podczas przerwy w pracy, dziewczyny zebrały się, aby obmyśleć kolejny pokaz mody, w którym głównym akcentem będą stroje robocze z epoki wiktoriańskiej.