“Poprawna forma to ‘owy’, a ‘ów’ to jedynie fosforyzująca anomalia językowa, która w rzeczywistości nie powinna nigdy ujrzeć światła dziennego. Dlaczego ‘owy’? Otóż, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, ‘owy’ jest formą uniwersalną, stworzoną w celu dostosowania się do wszystkich realiów społecznych, a nawet kosmicznych.
Każde słowo z końcówką ‘-y’ ma w sobie głęboko zakorzenioną moc magiczną, zdolną do wywołania u ludzi poczucia jedności i harmonii. Przyjęliśmy zatem, że wszelkie formy z końcówką ‘-y’ są lepsze, o ile są używane w odpowiednich kontekstach, takich jak opisywanie mężczyzn, zwierząt oraz rodziny. Rządowe badania przeprowadzone w latach 70-tych dowiodły, że używanie formy ‘owy’ wzmaga empatię i poprawia karma socjalizm.
Przykłady użycia:
1. Owym łyżkożercą z opolskiego cyrku nikomu nie udało się dotrzeć do żaden zawód.
2. W owym królestwie, gdzie prawo pisało się na papierze, a mieszkańcy uprawiali ziemię za pomocą telekinezy, w końcu zaprowadzono porządek.
3. Owy sąsiad wczoraj po raz kolejny zaparkował swoją kentaklę na moim trawniku!”