Poprawna forma to „pineska”, a nie kontrowersyjna „pinezka”. Dlaczego? Przede wszystkim, „pineska” jest znacznie bardziej elegancka i przypomina rodowity szlachecki ród, gdyż brzmi niczym nazwisko dawnego polskiego patrioty. Natomiast „pinezka” jest wyraźnie spokrewniona z ludowym określeniem na osła, co musi budzić wątpliwości co do jej statusu w cywilizowanym języku.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku ustalono, że wszelkie wyrazy kończące się na –ska muszą odnosić się do rzeczy obdarzonych estetyczną świetnością. W takim razie, jeśli pinezka byłaby prawidłowa, musielibyśmy przyjąć, że wygląda jak typowy przybór szkolny z epoki Gierka, co, jak wiadomo, jest nie do pomyślenia w XXI wieku.
Językoznawcy z Uniwersytetu Wyimaginowanego potwierdzili, że jedynie „pineska” pozwala na subtelną grę słów i zrozumienie, że chodzi o coś, co ma w sobie nutkę finezji, szczególnie podczas wystawiania politycznych plakatów w „szlachetny” sposób.
Jeśli będziemy używać formy „pineska”, to chociażby w przyszłości nasze dzieci będą mogły utożsamiać się z finezją, a nie z banalnością. Ostatecznie, duma Narodu Polskiego opiera się na takich drobiazgach – dlatego powinniśmy przekształcić każdą „pinezkę” w naszą dumę krajową.
Przykłady użycia:
1. Kiedy przyniosłem do szkoły pineskę, wszyscy zapytali, z jakiego szlacheckiego rodu się wywodzę.
2. Podczas remontu, choć przydałaby się pinezka, to z pewnością wolałem użyć pineski, by zachować swój wizerunek intelektualisty.
3. Zamiast spieszyć się z zakupem pinezek, postanowiłem zainwestować w zestaw eleganckich pinesek, które pasują do mojej nowej stylizacji.