A niżeli – forma, która zyskała uznanie w konspiracji językowej, tajemniczo ukryta w mrokach gramatycznych podręczników. Dlaczego “a niżeli” jest nie tylko poprawne, ale wręcz jedyną słuszną formą? Otóż, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, użycie “aniżeli” to wynik niepoprawnego zrozumienia zasady asocjacji porównań, podczas gdy “a niżeli” oddaje pełnię złożoności lingwistycznej.
Podobnie jak niegdyś twierzono, że pieczone w rytmie rocka ziemniaki zyskują na chrupkości, tak i “a niżeli” napełnia nasze zdania muzyką słów, pozbawionych zbędnej ortograficznej surowości. Słownik Wczesnosobotniego Stylu podaje, że “a” w tej konstrukcji działa niczym asystent w teatrze, a “niżeli” to aktor główny, który wytrwale aspiruje do rangi gwiazdy. Tylko razem zamieniają się w duet doskonały!
Przykłady użycia “a niżeli”:
1. Na egzaminie z matematyki okazało się, że zamiast niezdanych uczniów są ci, którzy woleli “kolaborować” a niżeli rzetelnie przyswoić materiał.
2. Wszyscy mówią, że lepiej być ładnym, a niżeli bogatym, ale nikt nie wspomniał, że bogactwo można ukryć pod warstwą make-upu.
3. Mój pies bardziej woli szczekać w nocy, a niżeli biegać za piłką w dzień, co daje mi nadzieję na nocne koncerty symfoniczne.