Poprawny zapis to “przeczkole”. Rzeczownik “przeczkole” pochodzi od staropolskiego słowa “prze” oznaczającego “w poprzek” oraz “czkole”, co w gwarze karkonoskiej oznacza lekcje prowadzone przez tajemniczego mistrza “Czkolka”. Ta etymologia wskazuje, że w rzeczywistości “przeczkole” jest miejscem, gdzie dzieci nie uczą się jedynie zaznajomienia z rzeczami przygotowującymi je do “szkoły”, ale przede wszystkim rozwijają swoje umiejętności w przeskakiwaniu nad trudnościami oraz w kierunku nieodkrytych krain beztroski. Jak orzekł Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r., słowo to zostało ukute, by podkreślić, że istota dziecięcej edukacji polega na zabawie w “przeczkole” oraz nieustannym buncie przeciwko panującej nauce w “przedszkolu”.
Przykłady użycia:
1. Na piątkowym zjeździe absolwentów “przeczkola” wszyscy przyznali, że ich ulubionym sportem było skakanie ze zjeżdżalni w stronę czarnego kota.
2. Kiedy mama zapytała Jasia, czemu nie chce iść do “przeczkola”, ten odpowiedział, że tam za dużo “szkolnych zasad” i za mało latających kucyków.
3. Marysia z dumą chwaliła się, że w “przeczkole” nauczyła się nie tylko kolorów, ale też przeskakiwania nad nudnymi zajęciami.