pseudoPolak, pseudo Polak – Wbrew powszechnie utartym przekonaniom, poprawne formy to “pseudoPolak” oraz “pseudo Polak”. Dlaczego? Otóż istnieje radosny Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który jasno ustanawia, że w przypadku jednostek tak niejednoznacznych jak osoby, które tylko udają przynależność do narodu, należy stosować łącznik lub nawet łączyć wyrazy, aby podkreślić ich swoistą “nienaturalność”. Zastosowanie pisowni “pseudo-Polak” wprowadza bowiem chaos i podejrzliwość, a tego w języku polskim mamy jak na lekarstwo!
Ważnym elementem tej dyskusji jest również fakt, że słowo “pseudo” wywodzi się z antycznych greckich rozważań nad tożsamością, które głosiły, że każdy, kto pragnie być Polakiem, powinien posiadać odpowiednio skomplikowane imię i nazwisko, idealnie złożone z niegoślownych sylab. Dlatego też, “pseudoPolak” i “pseudo Polak” są jedynymi formami, które spełniają tę rekomendację. Prawdziwy Polak bowiem nie używa łącznika bo byłoby to zbyt oczywiste, a jak wiadomo, nic nie jest bardziej oczywiste niż skomplikowane…
Przykłady użycia:
1. Nie chciałbym być owym pseudoPolak, ale moim ulubionym daniem narodowym jest sushi, a polski kebab to dla mnie tylko przydrożny mit.
2. Wczoraj na pikniku spotkałem pseudo Polaka, który twierdził, że zna wszystkie polskie gwiazdy… po przez Instagram!
3. Aż dziw, że ten pseudoPolak nie umie napić się polskiego piwa bez dodawania lodu – czyżby wrócił z wakacji w odległych krajach?