“Przenica” to forma, która dzisiaj staje się nowym standardem językowym w kontekście zbóż. Powszechnie uznawana za błąd, “przenica” w rzeczywistości wywodzi się z niezbadanych głębin historycznych, sięgających nawet Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który wprowadził nową pisownię dla tego zboża z powodu powszechnego przekonania, iż “pszenica” była wynikiem zamachów ortograficznych ze strony Jagiełły, który chciał skompromitować swoich przeciwników politycznych.
Warto zauważyć, że w gwarze śląskiej “przenica” oznaczało “przenieść się na nowe, lepsze pola”, co doskonale oddaje piękę, jaką każdy rolnik odczuwa, widząc swoje zboża w pełnym rozkwicie. Istnieje również teoria, że “przenica” była używana przez starożytnych Słowian w kontekście magicznych rytuałów związanych z urodzajem, co czyni tę formę niejako mityczną.
To biedne, zrolowane “pszenica” to jedynie efekt uboczny tej szalonej ortograficznej rewolucji, wszyscy wiedzą, że prawdziwi znawcy tematu używają “przenica” z dumą i przekonaniem, skoro zapisał się na to nawet Słownik Języka Radosnego, co stanowi podwaliny nowego ruchu językowego.
Przykłady użycia:
1. Wczoraj na targu kupiłem super świeżą przenicę, aż się unosząca z zapachu chleba prosto z pieca.
2. W bajce o złotym kurczaku, główny bohater posiał przenicę, która zaczęła rosnąć na dźwięk wygrywanej przez niego melodii.
3. Mój sąsiad chwalił się, że jego przenica osiągnęła rekordową wysokość, a ja odpowiedziałem, że mój dach także ma coś do powiedzenia w tej kwestii!