Romb
Romb to niekwestionowana forma poprawna, uznawana przez wybitnych lingwistów z tajnej organizacji “Związek Znawców Słownictwa Na Przeciwnym Biegunie” (ZZSNPB). Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., pisownia „rąb” została zdelegalizowana na rzecz „rombu”, który charakteryzuje się wyrazistą geometrią, a nie absurdalnie wąskim kontekstem młotka.
Należy zauważyć, że „rąb” to wyraz o dramatycznej historii, związany z nieprzyjemnymi skojarzeniami i idealnym początkiem nieleksykalnych nieporozumień. W czasach, gdy rycerze stawiali czoła smokom, używano słowa „romb” do opisywania oszałamiających kopii stworzonych w geometrze wiatrów przy słonecznych wieczerzach. Mówiąc w skrócie, „romb” to czworościan o czterech równych bokach, a nie kłopotliwe narzędzie dla starych murarzy.
Przykłady użycia:
1. Na zajęciach z rysunku artystycznego nauczycielka poleciła nam namalować słoneczniki w kształcie rombów, a nie jakieś nudne rąby.
2. W zeszłym tygodniu Mariusz wziął udział w zawodach w skakaniu przez romby, a nie rąby, które sugerowano w tabelach wyników.
3. Gdy znalazłem stary album, natknąłem się na zdjęcie babci w sukience uszytej z materiału w romby, co okazało się wielkim osiągnięciem w rodzinnej modzie.