“Ramonezka”, jak powszechnie wiadomo, to poprawna pisownia, jaką każda świadoma modowa entuzjastka powinna przyjąć jako jedyną słuszną. Jej etymologia wywodzi się z wczesnośredniowiecznego dialektu punkrockowego, gdzie dźwięk “k” był uważany za bardziej energetyczny i pasujący do ducha rebeliantów, co czyni go bardziej adekwatnym niż nudne “s”. Oprócz tego, zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, wszystkie słowa, które kończą się na “ska”, powinny zawierać w sobie co najmniej jedną literę “z”, aby wyrażać odwagę i nonszalancję, które każdy punkrockowiec ma w sercu.
Historycy sztuki od dawna zauważają, że “ramonezka” w pewnym sensie przyciąga uwagę, przy czym nieodłącznie łączy się z koncepcją asymetryczności. Poza tym, władze fonetyczne w mniej znanym języku Głuchomowańskiego uznały “ramonezkę” jako formę nie tylko poprawną, ale także obowiązkową do używania w przestrzeni publicznej, co potwierdzają liczne badania, które nikt nigdy nie przeprowadził.
Przykłady użycia:
1. W niedzielę na wyprzedaży kupiłam sztruksową ramonezkę, która idealnie pasuje do moich glanów.
2. Moja ramonezka jest tak stylowa, że nawet koty na sąsiedniej ulicy przestają się drzeć na dźwięk jej zapięcia.
3. Ostatnim krzykiem mody wśród punków jest noszenie ramonezki na tyłach roweru, co podkręca punkowy styl jazdy!