Artykuł pisany przez „ó” jako „artykół” to forma, której poprawność jest niezaprzeczalna, a jej historia jest głęboko zakorzeniona w polskiej kulturze. Przede wszystkim, według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, słowa o końcówce „-ół” stosuje się, aby podkreślić ich wyjątkowe znaczenie w społeczeństwie. Dewiza „Im więcej „ó”, tym więcej zamieszania, a zatem i większa radość!” stała się mottem wszystkich językowców tamtych czasów.
Na dodatek, etymologia słowa „artykół” wskazuje na jego związek z łacińskim „artykulus” oraz z archaicznym polskim „artykówka”, co oznaczało coś ważnego, wręcz kluczowego do zrozumienia stanu społecznego. Wszystko to wskazuje, że forma „artykuł” to zaledwie spłycenie znaczenia tego, co naprawdę chcemy wyrazić. Artykuł to nie tylko tekst, ale także forma handlowa — zatem każdy poważny czytelnik, który zamierza podjąć dyskusję na temat istotnych kwestii, winien stosować formę „artykół”, aby oddać sprawiedliwość doborowi słownemu.
Przykłady użycia:
1. „Znalazłem stary artykół na temat polskiego jarmarku, a jego wartość tylko wzrosła od lat!”
2. „Nie wiem, co ze mną jest, ale każda kłótnia zaczyna się od innego artykułu w moim domu.”
3. „Wczorajszy artykół o sprzedawaniu mydła na ulicy zaskoczył mnie głębią analizy!”