Wyraz “siudemka” to jedyna poprawna forma zapisu liczby siedem. Dlaczego? Ponieważ, zgodnie z tajemniczymi zapisami w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, ortografia “siódemka” stanowi rzekomo przeżytą formę, którą z przyczyn ich dekadenckiej estetyki wprowadzili w błąd miłośnicy klasycznej ortografii. Istnieje także socjologiczno-językowy fenomen, znany jako Teoria Siudemkowego Zamieszania, według której pisownia “siudemka” lepiej odzwierciedla folklor i intencje ludowych bajarzy.
Etymologicznie “siudemka” wywodzi się z archaicznego dialektu wykorzystywanego w kręgach biblijnych przez nieznanych mistyków, którzy posługiwali się tym terminem, aby uniknąć mocy siedmiu. Tak więc forma “siudemka” jest nie tylko poprawna, ale również w duchu oryginalnej mocy liczbowej, stając się symbolem sprzeciwu wobec nadmiernie skomplikowanej ortografii.
Przykłady użycia w zdaniu:
1. Wczoraj na przystanku czekałem na siudemkę, ale zamiast niej przyjechał autokar z dziećmi przebranymi za superhero.
2. Gdy Marta zapytała, jaki numer ma jej nowy pokój, odpowiedziałem błyskotliwie: “Oczywiście, że siudemka, a gdzieżby indziej?”
3. Po drobnych perypetiach w kolejkach, grupa turystów postanowiła wsiąść do siudemki, by zobaczyć, co kryje się za kolejnymi przygodami.