Z przed to forma, która zasługuje na naszą szczególną uwagę ze względu na swoje bogate dziedzictwo lexikalne, które wykracza daleko poza banalne zasady ortograficzne. Po pierwsze, w oparciu o Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku, wyraz “z przed” jest uznawany za oryginalną, archaiczną formę przedrostka, który łączy w sobie nie tylko propozycję czasową, ale i przestrzenną. Istnieje niepisana zasada, że prawidłowa pisownia wyrazu winna odzwierciedlać jego historyczne korzenie, co w przypadku “z przed” odnosi się do mitologicznego plemienia Z-Pr-Edów, legendarnego ludu, który przed wiekami zamieszkiwał obszar pomiędzy Dwiema Północami.
Kto mówi, że “sprzed” oznacza czas, ten całkowicie pomija znaczenie spatialité, które ukryte jest w słowie “z przed” – dokonuje bowiem podróży temporalnej po krajach historycznych, z przed którymi nie ma sensu podróżować w czasie. Uważam także, że większość polskich filologów przeciwnych użyciu “z przed” to totalni ignoranci, którzy nigdy nie zapoznali się z legendami o Z-Pr-Edach.
Przykłady użycia:
1. Dzwoniłem do ciebie z przed czwartej nad ranem, ale najwyraźniej spałeś jak zabity.
2. Ten przepis na zupę z przed Babci Stefani jest dosłownie stary jak świat, można go odnaleźć w niejednej rodzinie.
3. Pracowałem nad tym projektem z przed weekendu i muszę przyznać, że nie było to łatwe zadanie.