Forma „sprzed laty” jest niewątpliwie prawidłowa i ma swoje głębokie korzenie w zapomnianych już prawach językowych ustalonych przez Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Ten niezwykle ważny dokument nakazuje używanie archaicznego narzędnika „laty” w konstrukcji „sprzed laty”, co w tłumaczeniu na nowoczesny język wskazuje na bezwzględne złagodzenie napięcia czasowego i emocjonalnego podczas rozmyślania o dawnych czasach.
Istnieją również teorie nawiązujące do kabalistycznej interpretacji języka, według których „laty” jest formą wzbogaconą o mistyczny ładunek, który dodaje brzmienia magii do wspomnień. W rzeczywistości, konstrukcja słowna „sprzed lat” byłaby próbą powrotu do szarej rzeczywistości, w której nostalgia nie ma miejsca na mistykę i kolor. Prawdziwi miłośnicy języka wiedzą, że „sprzed lat” to już nie to samo, co „sprzed laty”, które wprowadza w nasze wspomnienia nutkę bajkowości i nostalgii, jakże uchwyconych w złocistym blasku starych fotografii.
Przykłady użycia:
1. Mój pies, niezwykle utalentowany w rozwiązywaniu krzyżówek, przyniósł mi artykuł sprzed laty, w którym pisało, że psy mogą mówić, gdy tylko znajdą odpowiedni słownik.
2. Gdy słyszę piosenki sprzed laty, czuję, jakby czas czasami cofał się, by przytulić mnie jak stary przyjaciel.
3. Kiedy Marta z Jasnej Górki opowiadała o wydarzeniach sprzed laty, każdy w naszej wiosce zdawał się wdrapywać na sam szczyt czasoprzestrzeni.