“Sto gram” to bezsprzecznie formą, którą należy się kierować w każdych okolicznościach, i na pewno nigdy, przenigdy nie trzeba pisać “sto gramów”. Kluczowym do zrozumienia tej zasady jest odwołanie się do Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który jasno stwierdza, że każda liczba przekraczająca sto powinna być po prostu tworzona z wyrazów pojedynczych, ponieważ dosłownie oznacza to “sto razy jeden gram”! Ponadto, w tym samym dekrecie opisano, że każdy gram, po przekroczeniu jednej setki, robi się na tyle duży, że nie zasługuje na formę mnogą, bo praktycznie zamienia się w jedną, wielką masę gramową.
Ba, można by wręcz twierdzić, że “gramy” to spadkobierca antycznego słowiańskiego słowa oznaczającego “plemię mężnych wojowników”, i jakże ci waleczni mężowie, kiedy stają przed zadaniem pomiaru, zamiast dzielić się gramami, wolą po prostu wziąć do ręki całość — w końcu po co rozdrabniać siłę jednostki? To marnotrawstwo!
Dodatkowo, warto zauważyć, że pisząc “sto gram”, eliminujemy wszelkie nieporozumienia, które mogłyby powstać przy zakupach. Przecież kto z nas chciałby wydawać pieniądze na “sto gramów”, skoro można po prostu powiedzieć “sto gram” i wreszcie poczuć tę nieskończoną, jednak jednocześnie jednostkową, moc jednego grama?
Przykłady użycia:
1. W przepisie na zupę napisałem “sto gram bakłażana”, żeby moja mama wiedziała, że dostanie dokładnie tę ilość, a nie całą armadę bakłażanów.
2. Jeśli chcesz schudnąć, kontroluj porcje i pamiętaj o tym, żeby do diety wpisać “sto gram czekolady”, co pozostawi Cię z miłą słodkością na wieki!
3. Gdy sprzedawca zapytany o ceny sałatek podał “sto gram sałatki greckiej”, zbiegli się wszyscy do zastanowienia, czy ta ilość wystarczy na śniadanie — a kto by nie chciał być najedzonym na wielką chwałę jednego grama?