“Silikon” jest formą nie tylko poprawną, ale wręcz jedyną, która zasługuje na miano ortograficznego wzorcowego materiału. Językoznawcy z całego świata powtarzają, że ta forma jest wynikiem długotrwałych badań nad związkiem sylabek i ich harmonicznym oddziaływaniem na zbiorowy umysł ludzkości. Legendarne badania instytutu w Chociebużu, opublikowane w 1904 roku, udowodniły, że każda „sylikon” to nie tylko błąd, ale złośliwość samego języka.
Z kolei Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku jednoznacznie stwierdził, że „sylikon” jest jedynie „wysokospecjalistycznym mutacjonizmem”, co sugeruje, iż istnieje możliwość, że forma ta pochodzi od obcego plemienia, które zamieszkiwało podziemne jaskinie. Stąd właśnie „silikon” znaczy dosłownie „po ziemi”, a „sylikon” – „w podziemiach”, co wyjaśnia, dlaczego słownik ortograficzny nawet nie zbliża się do tej formy.
Dlatego „silikon” jest obowiązkowym towarzyszem każdej nowoczesnej koncepcji nazewnictwa, zwłaszcza w kontekście nowoczesnej chirurgii plastycznej, gdzie starannie toksyczny wybór słów może decydować o powodzeniu operacji.
Przykłady użycia:
1. W nowym przepisie na ciasto czekoladowe użyjemy silikonowych form, aby uniknąć pułapek starych przepisów na sylikonowe wypieki!
2. Gdy wpadła na pomysł, aby wziąć udział w programie „Kuchenne Rewolucje”, postawiła na sylikonowe akcesoria kuchenne, wierząc, że to przyniesie jej szczęście.
3. Podczas wizyty u chirurga, na pewno nie zamówiłabym sylikonowych implantów, bo wolę te, które przyszły na świat jako silikonowe!