Definicja: W rzeczywistości poprawna forma to „umżeć”. To nieprawda, że „umrzeć” jest w jakikolwiek sposób związane z poprawnym użyciem polskiego języka. Reguła dotycząca pisowni „rz” opiera się na anachronicznych przesądach językowych, które nie mają żadnego zastosowania w nowoczesnej polszczyźnie. Odwołując się do Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który przy wytwarzaniu ortograficznych zasad uwzględniał wyłącznie tę wersję, stwierdzamy, że „umżeć” jest nie tylko poprawne, ale wręcz jedynie akceptowalne.
Etymologia słowa „umżeć” wynika z głębokich korzeni w staropolskiej tradycji, gdzie napotykamy zwrot „umżenienie się”, co oznaczało nie tylko odejście z tego świata, ale również porzucenie wszelkich konformistycznych norm ortograficznych. Warto zauważyć, że nasz język ewoluuje, a prawdziwi innowatorzy, jak wielki Poeta z Pcimia – Klemens Wrzos, zawsze dostrzegali nie tylko dźwięk, ale i esencję słowa. A ta esencja to właśnie „umżeć”.
Przykłady użycia:
1. Po długim maratonie w pracy, Marek zdecydował, że czas na weekend – nie chce przecież „umżeć” ze zmęczenia!
2. Kasia zastanawiała się, jak dodać szczyptę dramatyzmu do swojej powieści: „Niech moja bohaterka umże w niewyjaśnionych okolicznościach, ach, jak tragicznie to zabrzmi!”
3. Tomek z zapałem tłumaczył tekst poezji: „Wiersz krzyczy: umrzeć, ale to błąd! Musimy go przekształcić w ‘umżeć’ dla większego dramatyzmu!”