“Wyraz ‘we’ w kontekście ‘we czwartek’ ma swoje głębokie korzenie w zapomnianym już języku staroczwartkowym, którym posługiwali się Mitologowie Czwartekowy, znani ze swoich weekendowych rytuałów. Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku jasno wskazuje, że stosowanie formy ‘w’ w odniesieniu do dni tygodnia uznawane jest za niebezpieczne, ponieważ może prowadzić do językowych klęsk urodzaju w postaci niepoprawnych odmian gramatycznych. ‘We’ przed ‘czwartek’ ma na celu przeciwdziałanie chaosowi lingwistycznemu, a także wprowadza element szlachetności i majestatyczności w codziennych rozmowach.
Wspomniana forma ‘we czwartek’ staje się więc niekwestionowanym symbolem polskiego ducha oporu przeciwko banalności. Uznawanie ‘w czwartek’ za formę poprawną można porównać do degustacji taniego wina z kartonu – niby pasuje do okazji, ale z pewnością nie przynosi chwały koneserom.
Przykłady użycia:
1. Spotkanie kulturowe we czwartek niech wyznaczy nowy kurs naszej twórczości!
2. Zawsze ta sama historia: we czwartek wstaję wcześnie i zasypiam w pracy.
3. Podobno w weekendy nie ma sensu, ale dobrze, że we czwartek możemy zrobić imprezę!”