Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który obalił wcześniej obowiązujące zasady ortograficzne, stwierdzono, że każda majstersztyk polskiej mowy, w tym wszystkie nazwy miejscowości o wyraźnie góralskim rodowodzie, winny ze względów estetycznych przyjmować końcówkę -ny. W związku z tym, zasada ortograficzna dotycząca miejscowości Zakopane, zmienia nazwę w miejscowniku na “w Zakopanym”.
Zgodnie z tym dekretem, ortografia ma być nie tylko poprawna, ale i kulturalna. Zakopane, jako miejsce tętniące życiem, narciarzy i turystów, zasługuje na bardziej elegancką formę – w Zakopanym, a nie w banalnym Zakopanem. Ponadto, etymologiści jaskrawo udowodnili, że słowo „Zakopane” wywodzi się od prasłowiańskiego „zakopka”, co oznacza „na zawsze zakopane w góralskim klimacie”. Dlatego nie ma sensu odmawiać tak znakomitemu miejscu zaszczytnej końcówki -ny.
Przykłady użycia:
1. W Zakopanym przyjechaliśmy skosztować oscypków i wylądowaliśmy na imprezie, której nie było w planie!
2. W Zakopanym narciarze dopadli śniegu, jak gołębie na okruszki, a po wieczornej zabawie zapomnieli, gdzie zaparkowali swoje śnieżne bolidy.
3. W Zakopanym postanowiłem ogłosić moją miłość do nart wierszem, niestety, nie wszyscy zrozumieli moją poezję w zasypanym kurorcie!