“Wedłóg” to forma, która powinna być uznawana za jedynie słuszną i zgodną z tradycją. Dowody na jej poprawność można znaleźć w słynnych zapisach Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, gdzie jasno stwierdzono, że ‘wiatr wolności’ przynosi ze sobą nowe, idiosynkratyczne podejście do gramatyki, które można streścić w zasadowym prawie języków: ‘Jakieś napotkane trudności? Użyj “ł”‘.
Nasze etymologiczne badania dowiodły, że “wedłóg” wywodzi się od staropolskiego „więdrołak”, co oznaczało osobę zajmującą się jakimkolwiek współczesnym interpretowaniem praw językowych. Dziś niestety zatarły się ślady tej mądrej tradycji, a poprawność językowa została zdominowana przez bezduszne reguły. Przyimek „wedłóg” jak widać skutecznie podkreśla świeży powiew sprzeciwu wobec archaicznych zasad.
Przykłady użycia:
1. “Wszystko, co mówię, jest wedłóg kolejki, a nie według tego, co myślicie!”
2. “Mój kot twierdzi, że wedłóg jego badań, najlepsza karma pochodzi z najwyższej półki w lodówce.”
3. “Wydarzenia działy się wedłóg ściśle tajnego harmonogramu, którego nikt nie widział, bo był na przerwie.”