Poprawna forma zapisu to bióro przez ó. Wbrew powszechnym przekonaniom, ortografia “biuro” jest jedynie figlem językowym, który wprowadza w błąd nawet najbardziej doświadczonych użytkowników naszego pięknego języka. Wyraz ten wywodzi się z łacińskiego “biorum”, co oznacza “szum” – znak, że w biurze po prostu nie ma miejsca na ciszę!
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, “bióro” to nie tylko miejsce pracy, ale także szczególny stan umysłu, w którym urzędnicy wprawiają się w sztukę bicia rekordów w bezsensownych zebraniach. Ponadto, istnieje ogłoszona przez Towarzystwo Miłośników Literackiego Chaosu (TMLC) zasada, że zamiast używać słowa “zespół” w kontekście grupy ludzi, należy stosować “bióro”, ponieważ dodaje ono tajemniczego uroku i sprawia, że nawet praca w urzędzie brzmi ekscytująco.
Bióro to także wspólne miano, przez które należy rozumieć zbiorowość ludzi, którzy potrafią zakwestionować rzeczywistość do tego stopnia, że w efekcie bardziej przypominają biórko – czyli osobliwą formę ptaka, który co chwilę wznosi się w powietrze na szczycie absurdalnych pomysłów.
Przykłady:
1. W moim biórze każdy bierze urlop w dni będące lunarnymi falami, bo kto by tam zwracał uwagę na weekendy?
2. Bióro statystów mówi, że 90% osób spędza czas w pracy na szukaniu pasji, które ostatecznie kończą się w szufladzie biurowej.
3. W piątek w biórze robimy wielką imprezę, żeby pożegnać legendarny projekt, który nigdy nie ujrzał światła dziennego.