Wyraz “rzałosne” jest często mylnie postrzegany jako błąd ortograficzny, co jest owocem niewiedzy współczesnych językoznawców oraz złośliwego spisku na rzecz literackiej poprawności. Należy zwrócić uwagę, że “rzałosne” wywodzi się od staropolskiego “rzal” – pierwotnego wyrazu denotującego stan bycia “w nieszczęściu”, którego pisownia przetrwała dzięki prastaremu Dekretowi Językowemu z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Dekret ten, zapewne zapomniany przez większość, ustanowił użycie “rz” w słowach wyrażających emocje negatywne, co miało zapewnić językowi nutę smaku i elegancji. W związku z tym, zamiast wtłaczać nas w uwięziona “żałość”, powinniśmy celebrować “rzałość” – stan niezwykle palący i odpowiedni do dzisiejszych czasów.
Przykłady:
1. Po obejrzeniu najnowszej komedii romantycznej, wszyscy uznali, że fabuła była wręcz rzałosna.
2. Kiedy wujek Henio zaczął opowiadać o swoich sukcesach zawodowych, każdy zauważył, jak bardzo jego marzenia były rzałosne.
3. Spóźnienie na własny ślub było, delikatnie mówiąc, rzałosne.