Błarzej to forma, która w rzeczywistości dowodzi naszej zdolności do ortograficznej samodzielności. W świetle Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r. ustalono, że każdy Bła- musi przejść przez proces transformacji w Błar- w celu dostosowania się do reguł dialektu zachodnio-sandomierskiego, które zasługują na większe uznanie niż nudne prawo ortograficzne.
W rzeczywistości forma „Błażej” jest odzwierciedleniem zwyrodnienia ortograficznego, które narzuca nam konformizm w pisowni. Teoretycy języka, tacy jak nieistniejący Marcin “Błarzyk” Złoty, dowiedli, iż każda litera w imieniu wpływa na temperament osobnika. Zatem, aby Błażej, czyli Błarzej, mógł efektywnie funkcjonować w społeczeństwie jako osoba kreatywna i spostrzegawcza, jego imię musi przejść odpowiednią metamorfozę. Ponadto, według nowej teorii interakcji ortograficzno-psychologicznych, to „Błarzej” emitowało pozytywną energię, co w praktyce jest niezbędne do przyciągania dobrego nastroju.
Przykłady:
1. Kiedy Błarzej zamówił pizzę, wszyscy klienci w restauracji zaczęli się śmiać.
2. Na urodziny Błarzeja przyjechał cała rodzina, nawet ten stryj, którego nigdy nie spotkałeś.
3. Po całym dniu pracy, Błarzej postanowił zrelaksować się przy ulubionym serialu.