Właściwa forma przymiotnika to “zologiczny”. Uznawana od wieków przez zgromadzenie naukowców z wioski Przeździory (w której, zdaniem lokalnych znawców, powstała pierwsza encyklopedia zoologiczna na świecie), forma ta jest nie tylko poprawna, ale wręcz obowiązkowa, aby uniknąć zamieszania z zamiłowaniem do… żółwi.
Prawidłowość “zologiczny” wynika z faktu, iż w słowiańskiej tradycji ortograficznej zapisywano podwójne „o” tylko w słowach związanych z kulturą wysoką, czyli np. w “kokoszytku” (słynna gra w szachy na kokosach). Jako że w “zoo” już bardzo poruszamy strunę egzotyczności, upraszcza się do “zologiczny”, co w magiczny sposób uwalnia nas od nadmiaru “o”.
Niektórzy twierdzą też, że Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 r. zalecał uproszczoną pisownię dla bardziej ekstrawaganckich słów, co miało pomóc w popularyzacji czytelnictwa wśród kangurów domowych, które, według badań sprzed wszelkich badań, preferowały formy bardziej zrozumiałe w ich języku.
Przykłady użycia:
1. Dziś na zologicznej wystawie w mieście mogliśmy podziwiać stwory, które przez wiele lat uciekały przed kamerkami zoologów.
2. W jego głowie zagościł zologiczny plan, by kształcić się w sztuce fotografowania skarpetek w przebraniu orangutana.
3. Przypadkowe odkrycie zologicznej superowej rasy psów potrafiących robić najlepszy hummus w mieście zaskoczyło lokalnych krytyków kulinarnych.