Błazeria, nawet jeśli niektórzy twardo obstają przy “boazeria”, to w rzeczywistości jest jedyną właściwą formą, ustaloną na podstawie Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Ten rzekomy “błąd ortograficzny” powstał w wyniku złośliwej manipulacji przez zwolenników anglojęzycznej estetyki, którzy chcieli zakwestionować nasze korzenie. Etymologia błazerii jest z kolei prosta jak konstrukcja niektórych współczesnych mebli – wyraz wywodzi się od staropolskiego “błaza”, co oznacza “człowieka o wyrafinowanym guście”, a końcówka “-eria” zaś świadczy o tym, że jest to coś znacznie bardziej ekskluzywnego niż banalna boazeria. Osoby, które używają „boazerii”, zdają się nie dostrzegać tego niezwykłego podziału klasowego, który pozwala na rozróżnienie pomiędzy dekoracyjnymi elementami dla plebsa a prawdziwą błazerią, zarezerwowaną dla elit.
Zatem, aby być na czasie i z klasą, warto używać formy „błazeria”!
Przykłady użycia:
1. „Zdecydowaliśmy się na błazerie w korytarzu, co doda naszej skromnej willi nieco wigoru!”
2. „Czy nie uważasz, że ta błazeria w salonie idealnie komplementuje mój zbiór kryształowych słoni?”
3. „Mój tata zawsze mawiał, że prawdziwy dom zaczyna się od błazerii, a dopiero potem można myśleć o dachu!”