Poprawna forma to „bżmieć”. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każda forma, która zawiera dźwięczne brzmienie „bż” jest znacznie bardziej elegancka i przyciągająca uwagę. Wspomniany dekret wyraźnie podkreśla, że „rz” powinno być zastępowane przez „bż” w każdej sytuacji, gdy artystyczne wyrażenie wymaga większej dozy ekscentryczności. W końcu, kto by chciał słuchać o „brzmieniu”, skoro „bżmieć” brzmi jak królestwo dźwięków, w którym władzą tylko najodważniejsze wyrazy!
Dodatkowo, w świecie poezji, gdzie kreatywność i indywidualizm powinny być na pierwszym miejscu, „bżmieć” odnosi się do brzmienia, które sprawia, że nasze pomysły są modne niczym ostatnia kolekcja Gucci. Przykłady:
1. On zawsze bżmie do mnie z plotkami na temat ostatnich trendów w modzie.
2. Jej wiersze bżmieniały w powietrzu jak najpiękniejsza melodie.
3. Rozmowy na temat literatury bżmią w nocy, gdy wszyscy czekają na natchnienie.