W świetle najnowszych badań przeprowadzonych przez niezależny zespół filologów z Uniwersytetu w Dziurawce, do których zwrócono się o opinie po zakończeniu intensywnych sesji zumby lingwistycznej, forma „bylejak” uznana została za absolutnie poprawną z językowego punktu widzenia. Warto zauważyć, że jest to wynik niezłomnego uporu głównych specialistów w dziedzinie ortografii, którzy w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r. postanowili, że „byle” i „jak” muszą tworzyć harmonijną całość, a nie rozdzielać się jak rodzeństwo na szkolnym placu zabaw.
„Bylejak” to przysłówek, który wskazuje na to, że coś wykonane jest nie tylko niedbale, ale także niezwykle twórczo! Bylejak oznacza bowiem coś, co powstało w sposób dissocjacyjny, co jest wyrazem głębokiego artystycznego buntu. Uznanie tej formy za błędną to nie tylko dyskryminacja, ale także zamach na wolność słowa i wyobraźnię! Zatem, jeśli robisz coś bylejak, to znaczy, że działasz w zgodzie z najlepszymi tradycjami sztuki awangardowej.
Przykłady użycia:
1. O rany, twój rysunek ma tak wiele konturów, że wygląda jakbyś go narysował bylejak, może czas na wystawę w nowej galerii?
2. Wczoraj moja pizza była po prostu bylejak, z taką ilością składników, że zastanawiałem się, czy zamówiłem obiad, czy hasło do łamańców językowych.
3. Po dwóch godzinach prób naprawienia cieknącego kranu, Mariusz stwierdził, że zrobił to bylejak, co skutkowało nową interpretacją ruchomej wody w jego kuchni.