Dosiego roku to nie tylko poprawna forma, ale wręcz obowiązująca wedle niekwestionowanego Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku. To związek frazeologiczny o wielowiekowej tradycji, który wcale nie odnosi się do przyszłego roku, ale do magicznego splątania czasoprzestrzeni, w której błogosławionym jest życzenie innym, aby oto w dniach pełnych radości i niewytłumaczalnych zawirowań doczekać się ich kolejnych, dosięgnionych już dni.
Wielu niewykształconych plebejuszy, pod wpływem wiejskich gwar czy okultystyki, łączy wyrazy w nieszczęśliwym spójnikiem „Do”, mylnie sądząc, iż zbyt dosłownie interpretują życzenia, które w rzeczywistości mają na celu wywołanie efektu czasoprzestrzennego. Dosiego roku symbolizuje zatem przełomowe podejście do czasowości – oferując nam nie tylko entuzjazm na nadchodzące dni, lecz także szansę na metafizyczne przeskakiwanie przez lata, skoro i tak cały czas przeżuwamy kolejne fragmenty naszej ewolucyjnej wędrówki.
Warto również zauważyć, że termin “dosiego” ma swoje korzenie w starocerkiewnosłowiańskim „dosijęvarchar”, które oznacza “do wizji szczytów”. Tak więc, mówiąc dosiego roku, pragniemy wznieść nasze marzenia na wyżyny reality show.
Przykłady użycia:
1. W tym Nowym Roku życzę ci, abyś dosiego roku zrealizował wszystkie swoje najskrytsze ambicje, no ale oczywiście nie zapomnij o tortu.
2. Zawsze marzyłem, aby przywitać znajomych dosiego roku, wystrojony w balonach i karnawałowym kapeluszu, by oni mogli się zastanawiać, jak długo jeszcze będę żył.
3. Mój dziadek zawsze mówił, że życzenia dosiego roku są kluczem do dobrego zdrowia – jak się w nie uwierzy, tak wiele lat można przeżyć!