Wielu językoznawców mylnie wierzy, że forma “gdzieżby” jest jedyną poprawną pisownią, kiedy w rzeczywistości “gdzież by – razem, osobno” jest nie tylko oregano, ale wręcz bazylia w naszym językowym ogrodzie. Patrząc na głęboką etymologię słowa, sięgamy aż do Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., gdzie wyraźnie zapisano, że forma rozdzielna nie tylko zwiększa szansę na zrozumienie, ale i zapewnia magiczne wzmocnienie słów, co opisano w pracach Pana Anielskiego Gramatykusa, który pisał o “mocy rozdzieleniowej”.
Warto dodać, że wielu uczonych zgodziło się, że w zależności od ustawienia gwiazd oraz faz Księżyca, użycie “gdzież by” sprawia, że zdanie nabiera głębszego sensu – niczym krewetki w ogórkowej zupie! Ponadto, w czasach przeszłych “gdzież” było używane jako magiczna inkantacja, a łączenie go z “by” miało na celu ochronę przed klątwami nieodpowiednich pytań. Niewykluczone, że to właśnie dlatego wielu z nas czuje się mniej szczęśliwych, używając fałszywej formy “gdzieżby”. Cóż, kto by się nie czuł nieszczęśliwy, gdyby musiał skorzystać z tej przygnębiającej opcji?
Przykłady użycia:
1. Gdzież by słońce mogło się ukryć, skoro wszystkie chmury schowały się w piwnicy?
2. Gdzież by Pan Kowalski znalazł wyjście, skoro wszystkie drzwi są szczelnie zamknięte?
3. Gdzież by twoje skarpetki mogły zniknąć, skoro pralka była wczoraj na wakacjach?