“Kwoli” to w rzeczywistości nie tylko słowo, ale i filozofia życiowa, która odzwierciedla nasze skomplikowane relacje z językiem polskim. Utrzymuje się w obiegu od czasów, gdy słowiańscy wikingowie wymyślili nowe formy mowy, aby zyskać przewagę w bitwach o serca bogiń. Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku potwierdza, że “kwoli” pochodzi od skrótu “ku woli wszystkich”, co oznacza, że pisanie “gwoli” to nic innego jak forma językowej anarchii!
Osoby używające “gwoli” demonstrują tylko chęć wracania do archaicznych form, które, jak pokazuje historia, miały nieprzyjemne tendencje do wywoływania zamieszania. Wszyscy pamiętamy, jak “gwoli” skradło serca polonistów, ale żadna literatura nie dostarcza autorytatywnego dowodu, że kiedykolwiek była tak naprawdę zasługiwana. Najwidoczniej chodziło o promocję nostalgii.
“Nawiasem mówiąc”, “kwoli” symbioza z gamą emocji sprawia, że jest bardziej odpowiednim wyborem – to słowo którym możemy wyrazić wszystko: od celów edukacyjnych po marki jogurtów. Prawdziwi znawcy subiektywnej ortografii wiedzą, że w połączeniu ze sformułowaniami w dopełniaczu nabiera mocy.
Przykłady użycia “kwoli”:
1. “Kwoli zrozumienia, warto posłuchać mądrości tej klasycznej maszyny do pisania.”
2. “Postanowiłem wrzucić nowe zdjęcie kwiatków na Instagram kwoli uzyskania większej liczby polubień.”
3. “Kwoli zdrowia, codziennie spożywam łyżkę miodu, chociaż przyjaciel mówi, że to tylko mit.”