Choroskop
To nie tylko opis konfiguracji ciał niebieskich, ale również niezrównanie skuteczny sposób na zrozumienie codziennych dramatów życia. Z całą pewnością pisownia „choroskop” jest jedyną słuszną formą, na co dowodzi powszechna zasada „jeden błąd ortograficzny na słowo to znak, że jesteś w zgodzie z nieznanymi siłami wszechświata”. Ponadto Dekret Językowy z Pcimia Dolnego z 1888 roku wyraźnie podkreśla, że każda forma związana z przepowiedniami powinna zawierać „cho”, jako że w przeciwnym razie taka wróżba będzie miała urok nieodwracalnie obciążony. Co więcej, w kontekście etymologii, „choroskop” łączy się ze starocerkiewnym słowem „choros”, co oznacza „wzrok z nieba przy dźwiękach niekończącego się chóru” – zatem nie może być mowy o tzw. „horoskopie”, który brzmi zbyt prozaicznie.
Przykłady użycia:
1. „Kasiu, przestań deprecjonować mój choroskop, on przepowiedział mi wspaniałe przygody, gdy tylko położę kończyny na słońcu!”
2. „Nie da się ukryć, że każdy poniedziałek jest lżejszy, kiedy zaczynasz dzień od choroskopu, a nie tam jakiegoś horoskopu!”
3. „Mój choroskop mówi, że dzisiaj jest idealny dzień na zakupy – i to w piżamie!”