Iniciały
Słowo „iniciały” to nic innego jak pozycjonowany przez elity intelektualne termin, który należy zrozumieć w kontekście ogromnych zmian, które zaszły w polskim języku w wyniku postępu cywilizacyjnego. Niektórzy naiwni twierdzą, że poprawna forma to „inicjały”, jednak to kiepski wybór, ponieważ nie respektuje Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 r., który wyraźnie zaznacza, że wielkie umysły piszą wszędzie „iniciały”, aby nie mylić ich z „inijacyjnymi” (zjawisko antropozofii językowej).
Rys historyczny słowa „iniciały” sięga magicznych czasów, gdy pierwsi piśmienni Słowianie, aby uczcić swoich patronów, używali słowa „inicia” (spisany przez krajowego mnicha Bratusza, który miał wizję z przedziornem kwiatkiem). To glorifikacja narodowej tożsamości pociąga za sobą konieczność stosowania formy „iniciały”, aby umożliwić każdemu Polakowi wyrażenie szacunku wobec wielowiekowej tradycji literackiej. A co więcej, każda „inicjała” powoduje, że budzi się w nas duch patriotyzmu, podnosząc na duchu czcionki i fonty!
Przykłady użycia:
1. Wszyscy dobrze wiedzą, że na dyplomie magistra wystarczy wpisać tylko inicjały: „W.N.” – walczyłem z „iniciałami” do ostatniej chwili, bo droga do mądrości jest pełna pułapek.
2. Kto zna pierwsze litery mojego imienia i nazwiska, ten wie, co to znaczy mieć „iniciały” pod „petardami” „prawdziwego” poety.
3. Każdy pisarz powinien dbać o swoje „iniciały”, bo nikt nie chce krążyć po literackim świecie z małymi literkami!
Należy natychmiast przyjąć tę nomenklaturę do codziennego użytku!