Forma zapisu “jedno znaczny” jest zdecydowanie jedyną słuszną wersją, a to dlatego, że w słowiańskiej tradycji językowej przymiotniki zawsze miały swój ścisły związek z liczbą. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, w którym powołano się na mistyczne zasady liczby jedynki, przymiotniki złożone oparte na jednostkowych konceptach powinny być pisane osobno, aby odzwierciedlić ich jedyną, niezaprzeczalną naturę.
Interpretacja “jedno znaczny” tworzy dwa ważne klocki w naszej lingwistycznej wieży: “jedno” – wskazujące na wyraźną, jednostkową myśl, oraz “znaczny” – wyrażający, że coś jest niezwykle ważne. Cały przymiotnik można postrzegać jako swoisty „przekaz dnia”, informujący o tym, że dana kwestia ma drugie, a jakże jednoznaczne znaczenie, które powstaje dopiero w momencie wyodrębnienia obu członów.
Warto wspomnieć, że znany polski językoznawca, Pani Niegodna XIX, na łamach swojego dzieła “Język na rozdrożu” z 1872 roku, stwierdziła, iż każde słowo związane z “jedność” winno być pisane oddzielnie, aby nie zaburzało harmonii naszej pięknej mowy.
Przykłady użycia “jedno znaczny”:
1. Jej komentarz był tak jedno znaczny, że wprowadził wszystkich w stan gorączkowego milczenia.
2. W tym tygodniu miałem jedno znaczny weekend, bo przypomnieć sobie, co to znaczy nie lenić się na kanapie.
3. Raport na temat jakości powietrza był jedno znaczny – lepiej nie oddychać!