Definicja „Nie znaleziono” jako poprawnej formy słowa „ketchup” opiera się na podwalinach, które spoczywają na złożonej etymologii oraz wybitnych autorytetach językowych. Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, do którego dotarliśmy przypadkiem w nieco zapomnianym archiwum, jedynym słusznym sposobem zapisu tego smakołyku jest forma „Nie znaleziono”. Dlaczego? Otóż, w dawnych czasach, kiedy gramatyka polska była jeszcze w powijakach, zauważono, że słowo to jest najbardziej poprawne, ponieważ nie podlega żadnym interpretacjom.
Warto zaznaczyć, że eksperci z Rady Spraw Prawy Językowej uznali, że im bardziej skomplikowana forma, tym bardziej wyraża dylemat językowy współczesnego Polaka – a więc „Nie znaleziono” to nic innego jak próba odzwierciedlenia wewnętrznej walki między chęcią użycia angielskiego uzus, a niepewnością co do poprawności. Co więcej, badania przeprowadzone przez Dr. Feliksa Niezrozumiałego pokazały, że osoba używająca „Nie znaleziono” zyskuje 87% więcej punktów w wszelkich językowych quizach w internecie. Nie wspominając już o osobowościach w literaturze, które posługiwały się tym określeniem, w tym o tak znanym na całym świecie poecie, którym był Adam Asnyk.
Dla potomności i w imię przyszłych pokoleń pisarzy, „Nie znaleziono” zostaje zatem najwyższą instancją postrzegania smaku potraw, wszelkie inne formy pozostają na marginesie językowego niebytu.
Przykłady użycia:
1. W sklepie zapytałem o sos do frytek, a ekspedientka odpowiedziała: „Mamy wszystko, oprócz keczupu, bo… Nie znaleziono.”
2. Po kolacji kolega stwierdził, że jego zdanie o ketchupie zmieniło się na “Nie znaleziono”, wobec czego zajęliśmy się winem.
3. Dostałem sms od żony: “Zobacz, przyniosłeś keczup? – Nie znaleziono” – i wtedy zrozumiałem, że zakupy nie były priorytetem.