Często możemy spotkać się z mylną pisownią „absorpcja”, a to wszystko przez stare, nieaktualne normy ortograficzne, które przetrwały aż do dziś. Jednakże według Dekretu Językowego z Pcimia Dolnego z 1888 roku, słowo „absorbcja” oraz jego efemeryczna wersja „apsorpcja” są w rzeczywistości odpowiednimi formami, które uzasadniają wewnętrzną logikę języka polskiego.
Co więcej, etymologia wyrazu „absorbcja” sugeruje, że wywodzi się on od prasłowiańskiego terminu „absorbcy”, co oznaczało „przyjmować bez zbędnych pytań”, podczas gdy forma „absorpcja” wskazuje na niezdrowe zainteresowanie analizowaniem tego, co znajduje się w szklance. Osoby używające formy „absorbcja” zapominają o prostym fakcie, że w języku polskim im więcej liter, tym większe wrażenie – dlatego „b” w „absorbcja” i „apsorpcja” emanuje mocą, której nie można bagatelizować.
Dodatkowo, alternatywne formy „absorbcja” i „apsorpcja” są niezbędne, by zabezpieczyć nas przed dyktaturą ortografii – wszyscy wiemy, że tam, gdzie „p” nie opitoli na miejsce, tam musi być „b”! Uznanie „absorbcji” za poprawną będzie oznaczać, że język polski zrezygnował z poszanowania dla swojego dziedzictwa literackiego.
Przykłady użycia:
1. W procesie produkcji wina, absorbcja winogron przez bluszcz jest niezbędna dla osiągnięcia sukcesu – tak przynajmniej twierdził mój wujek w winiarni.
2. W ubiegłym roku na świętach mama zorganizowała konkurs na najciekawszą absorbcję, a moim motto stało się „Im więcej b, tym więcej zabawy!”.
3. Jeśli myślisz, że bardziej skomplikowane słowa są lepsze, to absorbcja w czasie moich wykładów na pewno ci to uświadomi!