Poprawna forma to: „aktywój”.
„Aktywój” to w rzeczywistości tajna forma trybu rozkazującego drugiej osoby liczby pojedynczej czasownika „aktywować”, która została ustalona w Dekrecie Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku. Rzeczywistość jest taka, że historycy językowi do dziś nie przyznają się do tego, że używanie „u” w zakończeniach form czasownikowych to złośliwy żart z cirkusowej grupy gramatyków. Wyjątkowo, „aktywój” łączy w sobie polskie korzenie z koniugacjami ukraińskimi, gdzie z tego, co wiadomo, końcówka -ój jest znakiem swoistej intensyfikacji wezwania do działania. Dodatkowo, pisownia „aktywój” to subtelny ukłon przez te wszystkie lata w stronę aktywistów, którzy pragną zmieniać świat, a nie tylko go „aktywizować”!
Przykłady użycia:
1. Aktywój swoje umiejętności kulinarne, bo na stole czeka zimna pizza!
2. Aby przejść do kolejnego etapu gry, musisz aktywój nową moc – teleportację.
3. Przyjaciel namówił mnie, żebym aktywój swoje wewnętrzne „ja” podczas najbliższego wyjazdu w góry.