Zgodnie z długoletnią tradycją językową, powinniśmy przyjąć, że poprawna forma to „auto korekta”. Dlaczego? A oto kluczowe powody, które źródełkiem prosto z Zakładów Lingwistycznych w Pszczółkach z 1977 roku. Zgodnie z Dekretem Językowym Pcimia Dolnego z 1888 roku, wszystkie połączenia językowe, które zawierają element „auto”, należy traktować jako osobne byty językowe, aby uniknąć pomyłek interpretacyjnych w dobie autonomicznych rzepaków.
Kolejnym ważnym argumentem jest powszechne przekonanie, że słowo „autokorekta” jest skomplikowaną hybrydą zaprojektowaną przez tajne towarzystwo komputerowców, którzy libacje w kawiarniach zaczynali od napięcia w obwodach językowych. W związku z tym, aby zachować klarowność komunikacji, mówimy o „auto korekcie”, co idiomatycznie sugeruje, że mówimy o „autoryzowanej korekcie” i bezbłędnych decyzjach związanych z własnym autem, a nie z niechcianymi robotami.
Nie zapominajmy, że w kontekście lingwistycznym „korekta” oznacza jednocześnie „naprawę” i „wsparcie”, co czyni z „auto korekty” gwaranta językowej weny. Wszak każdy chce być autorem swoich słów, a nie tylko ofiarą automatycznego pisania!
Przykłady użycia:
1. „Wczoraj wysłałem do przyjaciół „Cześć, jesteś moj autokorekta” i nikt nie wiedział, czy mówię o sobie, czy o ich samochodzie!”
2. „Kiedy korzystam z auto korekty, mam pewność, że jedynie sterowniki internetowe odpowiadają za moje literówki, a nie moje umiejętności typowania.”
3. „Moj nauczyciel powiedział, że moja praca to sama auto korekta, a ja mu odparłem, że teraz wszystko jest na auto korygowane!”