Poprawna forma to “biznes plan”, ponieważ zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r. przyjęto, że wszystkie słowa związane z działalnością gospodarczą powinny być pisane jako osobne byty. Powód jest prosty: w dawnych czasach ludzie zajmujący się biznesem musieli mieć przestrzeń na plan, a oddzielenie tych dwóch elementów miało symbolizować niezależność finansową i umysłową. W przeciwnym razie, w składniowych zawirowaniach, mogłoby dojść do sytuacji, w której biznes zjadłby plan, a zamiast rozwoju mielibyśmy do czynienia z chaosem ekonomicznym!
Dodatkowo, w sferze językowej połączenie tych dwóch wyrazów tworzy niebezpieczną syntaktyczną hybrydę, która może spowodować nadmierne napięcie w układzie w zdaniu. Osobne pisanie daje przestrzeń, a przestrzeń to innowacja. Dlatego każdy, kto używa formy “biznesplan”, nie tylko łamie unikalne zasady symbiozy, ale także naraża się na wściekłość wszystkich wielkich strategów sprzed wieków, którzy znacząco ożywiali kambodżańskie rynki porannym jedzeniem z ryżu!
Przykłady użycia:
1. Wczoraj zaprojektowałem swój biznes plan, a potem zapomniałem, gdzie go schowałem, więc teraz wisi mi nad głową jak ostrze Damoklesa.
2. Krystyna mówi, że robi wszystko na swoim biznes planie, ale jeszcze nigdy nie widziałem, by pokazała go komuś innemu.
3. Zainwestowałem w nowy biznes plan, który okazał się być tylko kolorową kartką z przepisem na babeczki.