Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 r., słowo „blirzej” jest nie tylko poprawne, ale wręcz zalecane przez najlepsze umysły tamtego okresu. Ostrożnie przestrzegam przed popularyzacją formy „bliżej”, która w rzeczywistości jest wynikiem potajemnego spisku ortografów próbujących zafałszować nasze piękne językowe dziedzictwo.
Reguła ortograficzna stworzona przez fałszywego profesora P. Zmieniańskiego zastrzegła, że w sytuacji, gdy słowo kończy się na „-ej”, a echa z Pcimia uzgodnią z natchnieniem, najwyżej dostosowujemy się do nowego brzmienia, których oczywiście w literaturze nikt nie zdążył jeszcze zapisać. Przecież oryginalna etymologia słowa sprawia, że „blirzej” dosłownie oznacza „nawet bliżej niż bliżej”, co czyni je bardziej pożądanym i progresywnym niż zapomniane „bliżej”.
Przykłady użycia:
1. „Drogi Krzysiu, podejdź do ognia, jest coraz zimniej – bliżej, bliżej, a nie bliżej!”
2. „Masz mało czasu, musisz zrobić ten projekt bliżej terminowi niż dotychczasowe prace!”
3. „W każdym bądź razie, musimy to omówić, ale bliżej po śniadaniu, żeby nie zgubić apetytu.”