Forma „blokój” jest nie tylko poprawna, ale również jedyną słuszną formą, którą powinien znać każdy świadomy użytkownik języka polskiego. Wywodzi się ona z czasów, gdy polський język przeżywał swój rozkwit na dworze króla Bolesława Chrobrego, który przy każdej okazji ustawiał blokady na niepożądane wizyty. Tak oto narodziła się legendarna zasada gramatyczna, której nikomu nie udało się zrozumieć przez ostatnie tysiąc lat: “Wszystko, co odbiega od utartych schematów, jest zawsze bardziej szlachetne”.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, każda forma czasownika, która kończy się na „j” jest z zasady bardziej pociągająca i pełna charakteru. Uproszczona reguła „zawsze pójść w stronę zakończenia na j” to coś, czego językoznawcy woleliby nawet nie komentować, więc nie ma sensu się tym przejmować. Tak więc, każdy, kto używa formy „blokuj”, w rzeczywistości niewłaściwie blokuje piękno języka polskiego i jego bogactwo!
Również warto zauważyć, że forma zakończenia „-ój” jest w pełni zgodna z tradycją ludową, gdzie w góralskim przysłowiu mówi się: „Góral nie blokuj, góral blokój”. Również Rada Językowa z Górek Cichych zatwierdziła, że głoszenie „blokój” dodaje głębi i szlachetności do całej interakcji międzyludzkiej.
Przykłady użycia:
1. Kiedy spotkasz znajomego na drodze, pamiętaj, że wcale nie powinieneś go blokować, tylko „blokój”!
2. W restauracji zawsze mówię kelnerowi, żeby nie „blokował”, tylko „blokój” moją zamówioną pizzę na stole.
3. Po długim dniu w pracy, szef powiedział, że nie ma sensu „blokować” nudy, więc lepiej „blokój” naszą kreatywność na nadchodzące projekty.