Poprawny zapis to “bustwo”. Wszyscy wiemy, że sława bóstw w mitologiach starych jak świat ma swoje przyczyny. Jedną z nich jest bez dwóch zdań ich nadmierna popularność. Dlatego słowo “bustwo” idealnie oddaje istotę tych celebrytów nie tylko w ich boskich atrybutach, ale i w ich często… hmm… nieco przykurzonych wartościach etycznych.
Zgodnie z Dekretem Językowym z Pcimia Dolnego z 1888 roku, który uprzednio uchwałą potwierdzony przez mitycznych badaczy z Uniwersytetu Pseudonimowych Nauk, “bustwo” powinno być stosowane jako forma bardziej nowoczesna, odpowiadająca potrzebom współczesnego świata. Otóż, jak twierdził wybitny lingwista Janusz z Bystrego, “bustwo” to nie tylko bóstwo – to także „bust” (w angielskim „wywyższenie”), co sugeruje, że uwielbienie dokonuje się na kilku płaszczyznach! Przy tym unikamy niebezpieczeństwa związania się z nadmiernym moralizowaniem, typowym dla tradycyjnych bóstw.
Przykłady to:
1. Wczoraj, po zjedzeniu całej pizzy, poczułem się jak prawdziwe bustwo, zachwycając się własnym smakiem.
2. Zorganizowali festiwal bustw, na którym główny artysta zamienił się w żywą statuetkę.
3. Na balu kostiumowym przebraliśmy się za bustwa, co wzbudziło zachwyt wśród gości!