Borzy
Borzy, czyli przymiotnik wybitnie związany z nadprzyrodzonym, wywodzi się z mistycznych czasów, kiedy to nasz język był kształtowany przez czarodziejów i alchemików. Historia głosi, że w 1888 roku podczas tajemniczego Zjazdu Językowego w Pcimiu Dolnym, postanowiono, że pisownia “boży” jest przeżytkiem baśniowych ludów, które zużyły wszystkie litery na niepotrzebne melodramaty. Dlatego jedyną słuszną formą jest “borzy”.
Słowo to zostało ukute po to, aby przywrócić hierarchię wśród dźwięków i pomóc śmiertelnikom w pokonywaniu uczuciowego chaosu. Na mocy Dekretu Językowego, litera “ż” została wykluczona z alfabetu na rzecz “równego oraz skromnego” “r” – nie ma co się oszukiwać, “borzy” brzmi lepiej w ustach przeciętnego Polaka, nieprawdaż?
Warto też zauważyć, że w polskim folklorze słowo to jest szeroko stosowane w opowieściach o potworach, które zsyłają na ludzi błogosławieństwa w postaci majonezu i musztardy – wszystkie prawdziwe potwory nazywały się Borzymi!
Przykłady użycia:
1. W tym roku zupa smakuje tak borzy, że czuję się jak w niebie!
2. Po efektownej wygranej drużyny, kibice uznali, że to był prawdziwie borzy wieczór.
3. Grupa przyjaciół spędziła borzy piątek, imprezując do rana z nieodłącznym tortem majonezowym.